Performance

Bâtard Festival Amsterdam – Day 1

8 november 2017, 19.00

Nerve Collection

Concept and performance

Caroline Creutzburg

technical direction, light

Rahel Kesselring

video, sound

Hendrik Borowski

supported by

Kulturamt Gießen en Hessische Theaterakademie 

Because I Always Feel Like Running

Collaborators

Ogutu Muraya

Dramaturge & directorial assistance

Leila Anderson

Developed with support from

Bâtard Festival en Veem House for Performance

Bâtard Festival

is supported by the Performing Arts Fund NL

Voor de tweede keer in het bestaan van dit Brusselse festival breidt ze tijd en ruimte uit van de Beursschouwburg in Brussel naar Veem Huis in Amsterdam. Een festival dat aanstormende internationale makers en denkers presenteert. Op dag 1 tonen Caroline Creutzburg en Ogutu Muraya hun nieuwste werken. 


Caroline Creutzburg | Nerve Collection

Nerve Collection is een contemplatieve, pamflet-achtige solo, een wandeling in de status quo. 


Caroline Creutzburg ontwikkelt een sensorische doorn waarmee ze haar empathie en onverdraagzaamheid registreert en opslaat. Als een spion speurt ze haar eigen zenuwstelsel af: met onverdacht gedrag blijft ze onopgemerkt voor zichtzelf en kan ze zich toch tot in het detail onderzoeken. Op weg komt ze vreemde landschappen, het oneindige pompen van agressie-aders, verjaarde morele principes en heilig auto-bio-gedoe tegen. Aangevuld met liedjes en kledingstukken worden alle bevindingen samengebracht en getoond als in een album.


Ogutu Muraya | Because I Always Feel Like Running


Ogutu Muraya is schrijver, verhalenverteller en theatermaker. Hij bracht vorig jaar zijn afstudeerwerk Fractured Memories op het Bâtard Festival. Dit jaar presenteert hij de première van of Because I always feel like running.


Met Because I always feel like running ontsluiert Ogutu Muraya het fenomeen en de politiek van het hardlopen. In Oost-Afrika liep op de opkomst van de atletische krachttoeren, in de categorieën middellange en lange afstand, samen met de onafhankelijkheidsbewegingen. Sinds de jaren 60 werd het succes van de atleten verbonden met het proces van natievorming en het ontstaan van een nieuwe identiteit in een postkoloniale context.


Net zoals een marathonloper telkens weer zijn grenzen wil verleggen en zijn lichaam wil verbeteren, zo plaats ook deze voorstelling de wilskracht en het doorzettingsvermogen centraal. Aan de hand van historische, persoonlijke en documentaire narratieven onderzoekt Muraya het lichaam van de hardloper: als politiek drager én als een kwetsbaar, vitaal en veerkrachtig biologisch organisme.

About Bâtard


Het Brusselse Bâtard Festival heeft een reputatie:  het laat altijd vernieuwend, verrassend, schurend werk van aanstormende performance-makers zien die je in de jaren daarna vaak op ziet duiken op de grotere internationale festivals. Twee jaar geleden migreerde het Brusselse festival Bâtard voor het eerst naar Amsterdam. Dit jaar op 8, 9, 10 en 11 november doet het dat weer en vindt voor de tweede keer Bâtard Festival Amsterdam plaats in Veem House for Performance.


Bâtard staat voor bastaard. Maar ook voor hybride, voor niet te duiden, voor rauw en  cutting-edge werk. De titel Bâtard doet nooit genoeg recht: Bâtard is – net als het werk dat ze presenteert – niet in een hokje te passen. Sterker nog, het weigert elk mogelijk hokje of bevraagt deze.


Wat we wel met zekerheid kunnen zeggen is dat ook dit jaar weer spraakmakende kunstenaars in Brussel en Amsterdam te zien zijn zijn met twaalf voorstellingen. En dat in beide steden uiteenlopend werk te zien is van dans tot cinema, dat er wederom een Bâtard-readermet inspirerende teksten wordt gepresenteerd en dat we af sluiten met een dansbaar feest.


Review Bâtard Festival Amsterdam in 2015 in de Theaterkrant.